De waarheid ?

WAARHEID ?

 

Als iemand niet de waarheid spreekt, creëert hij onbalans. Een getrainde waarnemer kan de balansherstellende actie herkennen: aan het knipperen met de ogen. We knipperen voortdurend met de ogen, gemiddeld om de paar seconden. Daardoor blijven de ogen nat en blijven ze goed functioneren. Iemand die onwaarheid spreekt, zal binnen 10 seconden even langzamer, dus minder frequent, knipperen dan er voor.


Bill_Clinton 2

Stel, u voert als manager uw periodieke gesprek met een projectleider over de voortgaan van een project. Op uw vraag of het goed gaat, zegt de project leider ; ja’. Binnen 10 seconden na het antwoord knippert hij echter iets langzamer met zijn ogen dan hij normaliter doet. Dit gedrag kan toeval zijn. Maar later in het gesprek vraagt u opnieuw hoe het gaat en of hij hulp nodig heeft. ‘Nee, het gaat goed’, is het antwoord. Opnieuw een vertraging in het knipperen. De derde keer hetzelfde. Nog steeds toeval? Onwaarschijnlijk. Een verstandig manager gaat op onderzoek naar de stand van zaken bij het betreffende project.

Rond het spreken van waarheid of leugens doen zich nog meer kenmerkende vormen van non-verbale communicatie voor. In de misdaadprogramma’s van Peter R. de Vries zijn regelmatig mooie voorbeelden te zien. Neem de geruchtmakende zaak Joran van der Sloot. Wat ontbreekt in het gedrag van Joran van der Sloot, ervan uitgaande dat hij echt niets te maken heeft met de moordzaak? Antwoord: als iemand vals beschuldigd wordt, wordt hij meestal boos, ontsteekt in woede of barst uit onmacht in huilen uit. Maar Joran? Niets woede, zelfs niet als de hele wereld over hem heen valt. De druk die hij voelt, moet enorm zijn, maar hij geeft geen krimp. Zijn manier om de druk de baas te blijven zijn joints en drank.

De uitbarsting van woede is wel zeer herkenbaar in de zogenaamde Deventer moordzaak. Verdachte Louwes wordt veroordeeld. Op het moment dat de parketwachters hem willen afvoeren, ontlaadt zich zijn woede en wil hij vechten. Dit pleit hem niet vrij, maar het is wel heel natuurlijk gedrag voor iemand die zegt het niet gedaan te hebben.

Blijf overigens voorzichtig. Omdat er geen patroon is, kan in beide gevallen nog steeds sprake van toeval zijn.

Een (beginnend) patroon had er wél kunnen zijn in de zaak Joran van der Sloot. Toen Joran in de auto zat met de verborgen camera’s van De Vries op zich gericht, draaide hij zich op het cruciale moment naar de chauffeur om te zien of deze hem gelooft. Daardoor zijn de ogen van Van der Sloot op dat moment niet te zien. Een camera op de deurstijl bij de chauffeur had het knipperen van Van der Sloot’s ogen in beeld kunnen brengen.

Een ander kenmerk is dat iemand die niet de hele waarheid vertelt druk voelt om de ander te overtuigen dat hij echt de waarheid spreekt. Deze druk kenmerkt zich door – als er gebruik gemaakt word van stiltes – iemand het antwoord meerdere malen zal herhalen. Stel u vraagt aan iemand:” Heb je mijn opdracht uitgevoerd?”, en de ander antwoordt : “Ja gistermiddag”. Nu blijft u even stil. Spreekt de ander niet de gehele waarheid dan zal deze nu vaak met een overtreffende vorm van het antwoord komen, in de trant van:” Jan was er bij hoor!”. Ook hier is voorzichtigheid geboden, er zijn geen garanties.

 

 

Verrassende cursus die iedereen veel nieuwe inzichten geeft, ook al denk je zeer ervaren te zijn. Niet alleen leerzaam, maar vooral goed dat het direct toepasbaar is op de winkelvloer. Het inspireert en daagt je uit om je collega’s te outsmarten. Wordt zeker vervolgd! Peter van Daalen, Directeur Dress2kill

UA-4100807-1